tuinrust en huisnoest

Het is winter.

Ik hou best wel van winter, ik hou van alle seizoenen, ze hebben alle vier hun charmes.  En vooral de overgangen, de veranderingen boeien mij.
Een beetje aandacht voor alle veranderingen om ons heen, in de lucht en in de natuur, leert je houden van alle soorten weersomstandigheden en jaargetijden.
Voor mij is het buiten altijd mooi.

En er zijn zo al genoeg dingen die het ons lastig maken om altijd welgezind te kunnen zijn.  Werk bijvoorbeeld, een crisisje op dat vlak zorgde er samen met het feit dat ik gewoon veel minder actief ben in de winter, voor dat er wat meer tijd zat tussen mn blogpostjes.

De tuin is op winterrust en de loopgraven blijven maar de loopgraven tot ze weer droogstaan, ze lopen niet weg.  Ik hoop enkel dat het klaar raakt tegen het voorjaar/vroege zomer.
Maar ah, de financiën laten het dan ook weer niet toe om reuze aankopen te doen.  Een huis met tuin kopen is wel interessant, maar niet zo gezond voor je spaarboekje.  Dat laatste ligt nog eventjes op de intensief care.

Dit weekend wel plannen om er wat geld door te draaien in de Zweedse meubelgigant maar zie eens wat ik vond op mn ouders hun zolder!

De twee trouwstoelen van mijn oma, zoals mn vader ze noemde.  erfstukken dus en ik denk dat ze al meer dan twintig jaar op die zolder staan.
Op zolder vond ik ze wel mooier dan hier, ze lijken iets te laag, maar vooral de leuning vind ik mooi, beetje art deco achtig.  Misschien moet ik wel nog de ideale plaats vinden, de schaakbord vloer maakt het sowieso al moeilijker om meubels te laten schitteren.
Maar geef me wat tijd, ik zal ze niet meer kwijt willen.

Verder heb ik nog wat onprofessionele foto’s van vogeltjes door het raam.

Een huismus in een struik voor het keukenraam:

en een pimpelmeesje hangend tegen het keukenraam
Vooral toen er sneeuw lag krioelde het hier van de vogels.

kuddes pimpelmeesjes, koolmeesjes, 1 roodborstje, een koppeltje heggemussen, een handvol huismussen, verschillende koppels merels die vooral in de bessen van de vuurdoorn en schijnbaar ook in die van de dwergmispel geïnteresseerd zijn, 1 lijster (als kind zag ik die regelmatig in de tuin, nu had ik er al jaren geen meer gezien) en 1 groenling.
Een soort die nog maar twee keer zag, eentje vorige winter en nu dus ook eentje.
Ook nog wat slecht nieuws, een drama voltrok zich vandaag bij het huis met tuin.  Toen ik deze avond de garagepoort open deed, lag daar voor mijn voeten een dood winterkoninkje.  Een vogeltje, dat ik nog maar één keer gezien had in de tuin, lag daar nu als zielig hoopje dood te zijn.  De eigenzinnige huisgenoot die er hier nu spinnend voor zorgt dat ik maar met één hand kan typen, gebaart van pieken aas(Voor de niet West-hoekers: “zijn naam is haas”.) Maar hij staat toch wel genoteerd als hoofdverdachte.
Vogeltjes vinden niet op eigen kracht de op een kier staande achterdeur om dan ter plaatse dood te gaan.  Ik mag dan in een pikdonkere tuin met een spade een putje staan maken om het beestje ter aarde te bestemmen.  Doe me dan toch maar liever een muisje.

En verder leven we toe op de week vakantie tussen kerst en nieuw, dan moet de keuken echt af raken!  En straks draait de zon zich ook weer en zijn we halverwege de zes donkere weken.

En omdat we toch al heel de tijd van de hak op de tak springen: nog een uit-tip: vogelfestival tussen de ganzen in Damme

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op tuinrust en huisnoest

  1. bart zegt:

    ‘meubelvernieuwer’ , een of ander mysterieus productje, zal gigantische wonderen doen met je stoelen. Ik was destijds bijzonder sceptisch, maar moest na live demo toegeven dat het bijzonder spectaculair resultaat oplevert. (gewoon opsmeren en met een vod opblinken). Courage met de werkzaamheden in de keuken!

  2. Spijtig voor dat winterkoninkje ;-(.
    En met oude stoelen en een likje verf kan je ongelooflijk leuke dingen doen, al kost het wel wat tijd en moeite. Super wel zo’n erfstukken, wij hebben er hier een hele boel staan misschien moet ik daar ook eens een blogberichtje aan wijden. Geeft meteen veel karakter en past bij ons toch wonderwel goed bij elkaar. Succes ermee!

  3. Ik heb me vergist. Wat ik aanzag voor een groenling (door de streepjes op de vleugels) was een vrouwtje vink. Vandaag zit er meerdere vinken, mannetjes en vrouwtjes bij mijn voederplaats.
    Het krioelt er echt van alle vogelsoorten doorheen, fascinerend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s