het sterke vlees en de zwakke wil

Vanavond had ik een klein crisisje.
Ik vind het belangrijk om nu en dan eens stil te staan bij mn manier van consumeren en verbruiken.  Sommige dingen kunnen heel eenvoudig en zonder veel inspanning een stuk beter.
voorbeeldje: de wegwerp-luie-wijven-doekjes komen er niet meer in ten voordele van microvezeldoekjes die gewoon mee de wasmachine in gaan.  Of waarom een kuisproduct kopen om de ramen te poetsen als het zelfs beter werkt me een flinke scheut azijn.
Ik kwam vandaag zelfs toevallig op dit verhaal over een kerel die geen zeep of shampoo meer gebruikt.  Dat gaat me nu wel iets te ver om meteen over te schakelen, maar misschien kan ik ook wel met iets minder zeep.  (zoals deze “vuile” mensen)

Ook eten heeft een heel grote invloed op onze voetafdruk.  Maar ik ben ook niet heiliger dan de paus.  Ik eet graag bananen en kiwi’s en koop ook wel eens iets wat dan achteraf vrij onverantwoord blijkt.  Ik breng dan kerstomaatjes mee omdat ik daar zin in heb en voel me dan stiekem een klein beetje schuldig als ik thuis zie dat ze uit Senegal komen.
Maar je kunt je toch niet constant schuldig voelen over wat je eet…  het moet ook nog lekker en leuk en soms ook gewoon vlug en gemakkelijk blijven.

Ik at al weinig vlees en een paar berichten op verschillende blogs ivm het eten van vlees deden me ook wel even stilstaan bij mijn vleesgebruik.
Ik ben ook helemaal niet zo gehecht aan dat vlees op mijn bord of tussen mijn boterham en het zou me eigenlijk niet veel uitmaken om mijn vlees- en vis consumptie nog iets meer terug te schroeven.
Goed voor de gezondheid, de portemonnee en de voetafdruk.
Het was geen nieuwjaars voornemen want het begon al een stukje eerder, ik zou eens zien wat het gaf om een tijd geen vlees meer te kopen om zelf te bereiden, enkel als ik ga uiteten dus.  Ik zou een of andere halfslachtige would-be vegatariër worden .

Vanavond stond ik in de supermarkt, hongerig en moe, wetend dat er me thuis ook nog wat werk lag te wachten.  Iets wat vlug klaar zou zijn dus voor mij en toen zag ik bij de kant en klare maaltijden iets staan die me echt letterlijk deed watertanden.  Tagliatelle met prei en zalm.

Gewoon niet te weerstaan!
Zo overtuigd ben ik dan dus ook weer niet, als ik zo’n goesting heb in iets dan eet ik dat ook gewoon.  Het vlees- en vis laten lukt dus maar tot een bepaalde hoogte.  Maar ah, das helemaal niet erg.
Alleen hoef ik nu weer voor een half jaar geen kant- en klare maaltijd meer.  Het heeft best gesmaakt maar AL dat zout!

Eerst aan het watertanden nu aan het vergaan van een onlesbare dorst en droge mond.

Maar dat wil nu ook niet zeggen dat ik morgen een heel paard ga opeten, we blijven proberen te consuminderen op een aangename manier.  Ik ontwikkel al een natuurlijke weerzin tegen smaak- kleur en bewaarmiddelen, dat kan alleen maar de goede kant op gaan.

En bij u?  Hoe ver gaan uw engagement?
Sta je soms stil bij je manier van consumeren?
Is de wil er?
Hou je de inspanningen vol?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

11 reacties op het sterke vlees en de zwakke wil

  1. onderdeappelboom zegt:

    Om te beginnen ben ik dus vuil, wat kan tellen als engagement 🙂 Ik ben ook 10 jaar overtuigd vegetariër geweest om ecologische redenen. Nu vind ik 2 à 3 keer per vlees, in beperkte porties, en liefst biologisch ok. Als iedereen zo zou redeneren, zou het vleesverbruikt GIGANTISCH verminderen en de belasting voor de planeet eveneens.
    Kuisproducten: een minimum. Soms van ecover, soms ook niet. In het algemeen maken wij de afweging: hoezeer belast het mijn toch al drukke leven. In een ideaal bestaan had ik geen droogkas, geen chauffage, enz. Maar in mijn drukke bestaan vind ik het ok om af en toe snel een was in de droogkas te gooien ipv een uur bezig te zijn met het ophangen van ieniemienie onderbroekjes en kousjes. En als we geen hele dag thuis zijn dat gaat de kachel vaak niet aan. Kost stookolie, maar spaart het tijd van om hout lopen en zo. Maar micorovezeldoekjes ipv wegwerp is geen tijdverlies; koken met het deksel op de pot in plaats van ernaast ook niet. Regenwater nemen ipv leidingwater ook niet. Enz. Dus ja, wij leven redelijk bewust, maar we hebben ook nog wel wat te leren: meer naar de kleinhandel gaan, biokledij kopen, enz.

  2. onderdeappelboom zegt:

    3 keer per week vlees, moest dat dus zijn….

  3. “En bij u? Hoe ver gaan uw engagement?”

    Oei, gevaarlijke vraag zulle, allé, dan vind ik toch. Maar dat kan liggen aan het feit dat ik, als overtuigd vlees-eter (ik heb ne kruisboog en ik zal er ooit eens een everzwijn mee omleggen en vervolgens dat beest opvreten) gedurende drie jaar een relatie met een hard-core, bijna-veganistische, GAIA-activiste had. Dan zijn vragen over ne mens zijn engagement niet bevorderlijk voor de goede verstandhouding. Dat gaia-mens was dus voor madam Boerenerf, wat niet betekent dat ik nu een gemakkelijkere relatie heb (laat het aan mij over om de moeilijkste weg te kiezen…).

    ‘Sta je soms stil bij je manier van consumeren?’
    Had ik al vermeld dat die GAIA-activiste ook redelijk pro Oxfam was en zo? Nog zo een vree gevaarlijke vraag dus ….

  4. Eef zegt:

    Oei, engagement, dat klinkt zo van moetes-want-ge-hebt-ja-gezegd en dan krijg ik kriebels. Daarentegen denken over ons koopgedrag en de gevolgen, daar ben ik dan wel voor, vooral als dat ook goed is voor de bankrekening.
    Er is wel meer dan 1 soort kuismiddel in huis, maar meestal worden die voor verschillende dingen gebruikt.
    Voor het drogen van de was in de winter heb ik een oplossing uitgedokterd: ’s avond machine was starten (nachttarief) en de avond erop na de afwas ophangen of afhalen en ophangen. Maar als de was niet op het rek raakt door omstandigheden, dan wordt de droogkast in gang. En direct strijken en dus meer tijd in het weekend voor leuke dingen.
    1 dag in de week wordt er vegetarisch op het menu gezet, de overige dagen komt er eten op tafel met seizoensgroenten. Ook probeer ik seizoensfruit te eten. Maar dat neemt niet weg dat er ook wel eens tomaten of paprika’s in de koelkast en bananen en/of zespr’si in de fruitmand liggen, zo fanatiek ben ik niet. Ik plan ook elke week de maaltijden, bespaart in naar de winkel rijden en de gevreesde vraag wat-eten-we-vandaag?
    En ik ben waarschijnlijk ook vuil want een kattenwas aan de lavabo met washandje en stuk sunlightzeep elke dag telt niet als wassen blijkbaar. Voor lekkere boterhammen te maken wil ik opstaan, om te douchen dan weer niet. Trouwens als ik douche, dan deel ik die met de kindjes. Maar soms kan een bad wel zalig zijn.
    De wil is er en de inspanningen gebeuren, met al eens een uitschuiver.

  5. muggenbeet zegt:

    dankzij jou reactie op deze blog terechtgekomen. Succes ermee. Heb je RSS toegevoegd in mijn blogroll. Ik kom geregeld eens piepen.

  6. AnneTanne zegt:

    We proberen inderdaad wel vrij bewust te consumeren…
    Een voorbeeldje
    Toen het afgelopen zomer een periode zo vreselijk droog was, vond ik het zo’n doodzonde om zelfs met de ‘mini-spoelknop’ het toilet door te spoelen.
    Anderzijds heb ik geen droogkast, droog ik al mijn was aan de lijn, en heb ik een kleine centrifuge (van wijlen mijn oma gekregen toen ik besloot katoenen luiers vvoor zoonlief te gebruiken, en een centrifuge de was beter en goedkoper droogt dan de zwierfunctie van een wasmachine).
    Dus toen besloot ik om mijn was op de laagste snelheid te zwieren in de machine, en dan kort uit te zwieren in de centrifuge. Het opgevangen water werd in een emmer bij het toilet gezet om alvast voor één spoelbeurt te gebruiken.

    Vervolgens kocht manlief dan maar ineens een ‘tubtrug’ in een kleurtje dat in de badkamer paste, en daarmee vangen we nu het water op vooraleer de douche warm genoeg is, en gebruiken ook dat voor het toilet.
    (Maar vermits wij ons ten tijde van het stukje van madam Appelboom ook als vuile mensen ge-out hebben, betekent dit nog niet dat we alleen maar met douche-water doorspoelen…)

  7. Ik vindt het soms een moeilijke oefening “dat proberen bewust te consumeren”
    Hoe ver ga je daarin? Alles moet nog altijd leefbaar blijven en ook wel een beetje aangenaam zijn.
    Ik vindt dat regelmatig moeilijk.

    Vroeger had ik nog een bad, ipv de douche nu. als ik dan eens een lang warm bad nam dacht ik soms van “oei oei, al dat water…” maar aan de andere kant: een mens heeft soms gewoon eens behoefte aan een lekker bad zonder zich daar te moeten over schuldig voelen.

    Er is ergens een evenwicht, maar soms is het even uitzoeken waar dat evenwicht ligt.
    Waarschijnlijk maak ik het mezelf gewoon moeilijk…

  8. Pingback: to be or not to be (a gardener) | De eigenwijze tuin

  9. AnneTanne zegt:

    En om eens lekker badderen voel ik me dan weer niet schuldig… omdat ik merk dat manlief met zijn lange, lange, lange, ontzettend lange douche ruim zo veel water verbruikt als ik met af en toe een lekker bad.

  10. willem zegt:

    Ik wil me vooral niet schuldig gaan voelen omwille van hoe ik de dingen doe. Maar bij elke keuze wordt er wel uitgebreid nagedacht.
    – water: een groot bad, maar een heel grote regenwaterput en maar af en toe in bad
    – auto’s: 2 wagens, maar 1 is een kleintje en zuinigste model op dat moment verkrijgbaar: dat wordt gebruikt om de kilometers af te leggen. De oude tweedehandse grote is voor korte afstanden en ‘vrachtvervoer’
    – een oude boerderij, maar wel verbouwd naar beter-dan-LEW-normen
    – vlees, maar dan wel van eigen kweek en geen mega-porties
    – geen tv, geen video, wel een uiteenvallende laptop
    – geen gsm, wel een telefoon
    – geen microsoft, maar open-source
    – niet weggooien, maar repareren/ombouwen/…
    – niet nieuw, vaak tweedehands
    – geen droogkast, maar een wasrek/lijn
    – geen carriere, maar een gelukkige dochter
    – “proper genoeg om gezond te zijn, stoffig genoeg om gelukkig te zijn.”
    – geen architect, maar bouwinfo ;o)

    de meeste zaken zijn voor mij niet gebaseerd op ‘ecologisch-denken’ (het is mijn madam die daarmee afgekomen is …). Voor mij is het gewoon een kwestie van ‘gezond-boereverstand’, aanvoelen, de wereld willen begrijpen, en dingen zelf willen maken.
    Als je het enkel op een voet-afdruk schaal meet, dan kan het beter, veel beter (een rijhuisje in de stad was wellicht beter geweest). Maar dat was niet mijn bedoeling.

  11. AnneTanne zegt:

    @Willem: ‘geen microsoft, maar open-source’… Jippie, ik voel me alweer minder verweesd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s