fietsvreugde en molenverdriet

Pff, dan typ ik een post in, ben ik niet tevreden en wil ik het later nog eens herlezen en eventueel aanpassen voor ik het post en dan blijft de boel natuurlijk weer veel te lang staan.
Ik denk trouwens dat ik voortaan mn teksten eerst maar in word of gmail typ voor ik ze naar hier copieer. Het vakje is mij te klein en ik mis zo wat overzicht.
Hoe doen jullie dat?

Maar wat ik eigenlijk wou vertellen is hoe ik van mijn eigen streek hou en hoe ik kan genieten van erdoor te fietsen.
Ik heb al een tijdje een goeie fiets, een beetje een hybride koersfiets waar toch een bagagedrager en een rechter stuur oppast.
Ideaal om langere stukken mee af te leggen.
Vorig voorjaar haalde ik zo nog twee keer een rit van 70km maar toen is het huis met de tuin er gekomen en was er geen tijd meer voor.
Want zo een afstand gaat toch wel in de benen (en het zitvlak) zitten, als je heel de voormiddag fiets, dan doe je in de namiddag niet veel meer.

Ik probeer wel regelmatig eens met de fiets naar het werk te gaan. 2 keer per week is mijn ideaal, maar dat haal ik bijlange niet altijd.
Tijd, vroeg genoeg opstaan, het weer, praktische beslommeringen, energie, het werkt niet altijd allemaal mee zoals het hoort.

Regen hebben we nu weliswaar al weken en weken niet meer gehad. Donderdag avond reed ik met de fiets opeens door een regenbui maar tegen dat ik thuis was, was alles alweer opgedroogd.
Het begint zorgwekkend te worden die droogte.

Maar fietsen dus.
Verleden weekend zat alles goed en heb ik echt de tijd genomen om zondagmorgen een mooi stukje te doen.
30km dat viel ondanks de toch strakke wind heel goed mee.
En vroeg genoeg vertrokken zodat het nog overal stil en rustig is.
Enkel de kuddes wielerterroristen proberen je geregeld van de baan te rijden.
Maar verder: ZALIG! Op nog geen 20 meter van mn huis zit ik volledig tussen de velden en betrap ik me erop met een debiele grijns op mn gezicht rond te rijden.

Ik wordt daar gewoon instant gelukkig van.
Niet alleen de lichaamsbeweging doet me goed, alle zintuigen krijgen hun portie beleving.
kleurrijke bermen, bomen, planten, vogels, beestjes, koeien, velden die ruiken naar prei of zoete aardbeien, vers gemaaid gras, stukjes bos met bijhorend aroma, prachtige vergezichten,..
Je ziet, ik heb nooit veel nodig om tevreden te zijn, een kinderhand is vlug gevuld.
En alle eventuele verlangens naar verre reizen verdwijnen ook als sneeuw in de zon, wat heeft een mens ver weg te zoeken als er nog zoveel moois in onze eigen streek te ontdekken en te beleven valt?

Mijn ritje waarover ik het hierboven had, had ook een doel.
Niet zo ver af was een paar weken geleden een molen omgewaaid, dat wou ik zien.
Eens alle drukte gesust was, toch even ramptoerist gaan spelen.

Ik schreef ooit al eens een stukje over een molen, puur toeval eigenlijk, die dingen staan hier nu eenmaal, ik heb er geen speciale voorliefde ofzo voor ik vind een moderne windmolen zelfs dikwijls nog mooier dan een oude windmolen, maar toegeven ze mogen er wel zijn. Ze horen er gewoon bij.

ik passeerde eerst deze molenruine: De Vredesmolen in Klerken staat op het hoogste punt in de omgeving, altijd even puffen voor je boven bent. De molen is helemaal kapotgeschoten in den grooten oorlog en staat daar al al die tijd als monument in het landschap, als herinnering aan die oorlog. Nu wordt hij conserveerd om te voorkomen dat hij verder vervalt.

Op de pagina waar ik naar link staan een paar mooie foto’s van de evolutie. Benieuwd wat het gaat worden.

Maar ik was dus op weg naar een andere molen, in Merkem staat de molen die omwaaide.
Net gerenoveerd, heeft stukken van mensen gekost, een van de eerste keren dat hij draaide en hup een windhoos.
Ik geloof dat het het weekend van 1 mei was, hij waaide hier overal verschrikkelijk en blijkbaar plaatselijk nog iets meer.
Krak, molen kapot.

Als je zou denken aan hoe een kapotte molen er zou uitzien in een teken filmpje, dan zou ik dat ook zo omschrijven, echt kapot.

Wat er ooit zo uitzag:

ziet er nu zo uit:

molenverdriet

Toch wel spijtig.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

7 reacties op fietsvreugde en molenverdriet

  1. Ondertussen toch al wel de nodige regen gekregen daar, mag ik hopen. Hier in ieder geval wel 😉

  2. AnneTanne zegt:

    Wel natuurlijk-rijk, dan stuur jij volgende keer die regenbuien ook eens naar hier door, afgesproken?

    Windmolens staan er hier in de buurt niet, maar mijn broden bak ik van meel, versgemalen in de watermolen hier in het dorp. (Straalmolen)
    En in vogelvlucht amper een paar kilometer stroopopwaarts ligt de molen van Hoolst, een hele mooie olieslagmolen (ook een watermolen dus).

    • Jouw antwoord verscheen hier pas een stuk later Anne, om een of andere reden werd hij niet automatisch goedgekeurd zoals het zou moeten en kreeg ik ook geen mail dat er een replie was. Maar nu staat het er.

  3. Andy zegt:

    Wat een zonde van die molen. Ik had er nog niet van gehoord, ook al woont mijn familie daar in de buurt. Gelukkig staat de molen van Bikschote er nog die vorig jaar gerestaureerd is.

    Om post offline te maken voor het posten, gebruik ik af en toe Blogdesk :
    http://www.blogdesk.org/en/index.htm

  4. De weinige regen die we gisteren kregen was bijna zelfs niet genoeg om het stof te blussen.
    Het is echt vreselijk droog.

  5. Buikberg zegt:

    Wat een beeld van die molen… (en heel herkenbaar, het stukje over naar het werk willen fietsen).

  6. Pingback: beschaving en het zicht erop | huis met tuin

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s