kieken zonder laarzen

Ik ben zo’n kieken dat zich al eens iets aantrekt of zich voor iets inzet.
Soms vraag ik me ook af waarom. Als het moment daar dan is ontzie ik het me soms, zou ik liever in de zetel gaan liggen vegeteren.
Maar toch kan ik het niet laten.

Leerlingenraad, studentenraad, jeugdhuis bestuur, ik rolde daar zomaar opeens in.
Bemoeizucht misschien, of gewoon graag weten wat er gaande is.
Ik weet het niet.

Soms doe ik ook stiekeme dingen als niemand het ziet, die 10 grote bierblikken uit de beek gaan rapen en in mijn pmd-zak gooien bijvoorbeeld.
Mijn moeder vond zo’n dingen allezinds niet normaal. Wie raapt nu vuiligheid van een ander op?

Ik weet niet, ik doe dat gewoon. Misschien woont er een moraalriddertje in mij?

Maar zo werd ik destijds opeens gevraagd voor de adviesraad gebouwen op de gemeente. Ik was toen opeens “deskundige” of zo. kuch. ’t feit dat ze een bepaald percentage vrouwen van doen hadden zal er ook wel iets mee te maken gehad hebben.

En even later voegde ik me bij een gemeentelijke werkgroep erfgoed. Heel interessant dat. We zijn bijvoorbeeld bezig met een foto-project voor 100 jaar oorlog.
En kieken zijnde, was ik opeens een beetje verantwoordelijk voor de invulling van de erfgoeddag 2013. Samen met de archivaris van het gemeente archief kijken wat de moeite is om eens te tonen.
En dan zit ik ’s avonds te blazen omdat ik ook aangeboden heb om de affiche te maken.
Maja ik doe dat dan ook wel graag, maar er kruipt wat tijd in.
En er moest ook nog een affiche gemaakt worden voor de streekbieravond die ik ineensteek met wat oud-jeugdhuizers.
En de comedy night die daar in juni op volgt. Ook al…

En dan komt er op de startvergadering van de paddenoverzet (ja dat ook) de vraag of er nog mensen willen helpen bij een projectje om poelen te inventariseren. Aja, leuk, zie ik wel zitten.
En dan zit je opeens op een info sessie te luisteren hoe je fuiken in een zet en kikkers en salamanders moet tellen en dan bedenk je dat je geeneens een paar rubber laarzen bezit.

En dan denk je, verdorie wanneer gaan we dat weer moeten doen.
Want der is ook nog werk dat betaald. En dat werk van mij, dat vreet energie moet ik zeggen.

Ik kreeg een mooie opslag met nieuwjaar, maar ik kreeg ook heel vlug nog meer werk toegespeeld en nog meer verantwoordelijkheid. En ik neem die dan ook die verantwoordelijkheid, (wat kan je anders doen als kieken) en dan lig je ’s nachts al eens op je werkt te peinzen.
Toen ik deze winter naar de dokter trok omdat ik toch maar bleef spierpijn hebben rond mn schouderbladen en borstbeen, was het verdict: “stress”
Toemme, niet alleen een kieken, maar dan blijkbaar ook nog een stresskieken. Heb dat voor.

Maar wat ik eigenlijk wou zeggen. Der zat een brief in de bus daarnet. Ik was er eigenlijk een beetje op aan het wachten.
Ik stuurde na nieuwjaar een briefje met mijn kandidatuurstelling. Naar mijn nieuwe gemeente dan wel.
Al de vorige opgesomde activiteiten lopen nog door in mijn vorige gemeente, de gemeentegrens ligt hier maar net om de hoek en ik hang dus zo’n beetje tussen twee gemeenten.
Maar lieve lezertjes, ik ben er eigenlijk super blij mee.

Vanaf dit jaar ben ik lid van de milieuraad.
Hiep hiep

bemoeizucht zeker?

En der ligt ier nog een blaadje van de oude gemeente, ze zoeken nog kiekens voor de gecoro….. zou ik?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

8 reacties op kieken zonder laarzen

  1. zapnimf zegt:

    Bemoeizuchtig?
    Neen, geëngageerd.
    Maar ik zou toch de gezondheid in het oog houden.

  2. Menck zegt:

    Ik zoek nog iemand om de lenteschoonmaak van mijn tuin verder te zetten. En aangezien jij toch geen nee kunt zeggen…
    😉

  3. Toch plezant al die projecten en je leert er veel mee. Alleen inderdaad opletten dat je niet te veel doet. Ik ben lid geworden van transitie Tienen en zou ook nog bij de MAR willen. Ben ook voor veel enthousiast te krijgen en op het werk kreeg ik ook altijd meer verantwoordelijkheid. Zeer herkenbaar dus 🙂

  4. bart zegt:

    Sommige milieuraden realiseren echt wel mooie dingen, dus je engagement kan lonend zijn.Veel succes, en laat je niet ontmoedigen door knorrige collega’s waarvan je je soms zou afvragen waarom ze begot in een milieuraad zitten (vaak om andere belangen te dienen, maar laat ons daar voorlopig over zwijgen…). Laat je niet doen!

  5. ludorutten zegt:

    zo moeten er meer zijn, vrijwillige inzet en engagement, ik kan het alleen maar toejuichen. Die ‘ziekte’ hangt hier in huis ook 🙂

  6. Ik heb daar ook eens over gepeinst, maar als ik dan zie wie er inzit heb ik toch maar bedankt. Knap van je!

  7. Je voor het goede doel inzetten – heel mooi! Heb ik ook een tijdje gedaan, zo in de milieuraad zetelen, maar je moet wel olifantehuid kweken. En na een tijdje was het niet leuk meer (stress). Nu doe ik alleen nog leuke engagementen.

  8. Affodil zegt:

    Waar is de tijd dat ik me daar ook altijd aan liet vangen. Tot teveel teveel werd en ik moest afkicken. En me -om mijn aandacht van die cold turkey af te leiden- maar weer van alles aantrok in een andere branche. Het is leuk zolang het duurt. Maar soms stopt het opeens. Hou de balans in evenwicht!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s