kieken zonder laarzen

Ik ben zo’n kieken dat zich al eens iets aantrekt of zich voor iets inzet.
Soms vraag ik me ook af waarom. Als het moment daar dan is ontzie ik het me soms, zou ik liever in de zetel gaan liggen vegeteren.
Maar toch kan ik het niet laten.

Leerlingenraad, studentenraad, jeugdhuis bestuur, ik rolde daar zomaar opeens in.
Bemoeizucht misschien, of gewoon graag weten wat er gaande is.
Ik weet het niet.

Soms doe ik ook stiekeme dingen als niemand het ziet, die 10 grote bierblikken uit de beek gaan rapen en in mijn pmd-zak gooien bijvoorbeeld.
Mijn moeder vond zo’n dingen allezinds niet normaal. Wie raapt nu vuiligheid van een ander op?

Ik weet niet, ik doe dat gewoon. Misschien woont er een moraalriddertje in mij?

Maar zo werd ik destijds opeens gevraagd voor de adviesraad gebouwen op de gemeente. Ik was toen opeens “deskundige” of zo. kuch. ’t feit dat ze een bepaald percentage vrouwen van doen hadden zal er ook wel iets mee te maken gehad hebben.

En even later voegde ik me bij een gemeentelijke werkgroep erfgoed. Heel interessant dat. We zijn bijvoorbeeld bezig met een foto-project voor 100 jaar oorlog.
En kieken zijnde, was ik opeens een beetje verantwoordelijk voor de invulling van de erfgoeddag 2013. Samen met de archivaris van het gemeente archief kijken wat de moeite is om eens te tonen.
En dan zit ik ’s avonds te blazen omdat ik ook aangeboden heb om de affiche te maken.
Maja ik doe dat dan ook wel graag, maar er kruipt wat tijd in.
En er moest ook nog een affiche gemaakt worden voor de streekbieravond die ik ineensteek met wat oud-jeugdhuizers.
En de comedy night die daar in juni op volgt. Ook al…

En dan komt er op de startvergadering van de paddenoverzet (ja dat ook) de vraag of er nog mensen willen helpen bij een projectje om poelen te inventariseren. Aja, leuk, zie ik wel zitten.
En dan zit je opeens op een info sessie te luisteren hoe je fuiken in een zet en kikkers en salamanders moet tellen en dan bedenk je dat je geeneens een paar rubber laarzen bezit.

En dan denk je, verdorie wanneer gaan we dat weer moeten doen.
Want der is ook nog werk dat betaald. En dat werk van mij, dat vreet energie moet ik zeggen.

Ik kreeg een mooie opslag met nieuwjaar, maar ik kreeg ook heel vlug nog meer werk toegespeeld en nog meer verantwoordelijkheid. En ik neem die dan ook die verantwoordelijkheid, (wat kan je anders doen als kieken) en dan lig je ’s nachts al eens op je werkt te peinzen.
Toen ik deze winter naar de dokter trok omdat ik toch maar bleef spierpijn hebben rond mn schouderbladen en borstbeen, was het verdict: “stress”
Toemme, niet alleen een kieken, maar dan blijkbaar ook nog een stresskieken. Heb dat voor.

Maar wat ik eigenlijk wou zeggen. Der zat een brief in de bus daarnet. Ik was er eigenlijk een beetje op aan het wachten.
Ik stuurde na nieuwjaar een briefje met mijn kandidatuurstelling. Naar mijn nieuwe gemeente dan wel.
Al de vorige opgesomde activiteiten lopen nog door in mijn vorige gemeente, de gemeentegrens ligt hier maar net om de hoek en ik hang dus zo’n beetje tussen twee gemeenten.
Maar lieve lezertjes, ik ben er eigenlijk super blij mee.

Vanaf dit jaar ben ik lid van de milieuraad.
Hiep hiep

bemoeizucht zeker?

En der ligt ier nog een blaadje van de oude gemeente, ze zoeken nog kiekens voor de gecoro….. zou ik?

Geplaatst in Uncategorized | 8 reacties

hoe meer zielen..

gezellig samen in de sneeuw…

P1010697knip

 

 

en nog wat melige sfeer fotookes

P1010626

P1010651

P1010634

Geplaatst in Uncategorized | 5 reacties

gezelschap

Ik heb een nieuwe soort in mijn tuin.

Verleden week heb ik de oprit gekuist alle restjes die de vogels niet lusten veegde ik op en smeet alles vanachter in den hof onder een boom.
Als ze honger hebben kunnen ze daar nog wat in wroeten.

Maar gisteren morgen zaten er daar toch wel twee heel vreemde vogels te eten.
Ze zaten met de rug naar mij toe en ik kon ze eerst niet goed thuis wijzen.
een egeltje zo overdag? En eekhoorns zitten hier helemaal niet.

Het zijn twee bruine ratjes!

Ik moet nu echt wel serieus ergens een vijs los hebben want ik ben daar niet bang van.
En ik vindt ze ook helemaal niet vies.
Er is geen enkele verdelg en dood reactie te bespeuren bij mij.
Integendeel ik zit ze door de verrekijker ademloos gade te slaan.
Waarom vinden wij witte muisjes, cavia’s en hamsters wel schattig?

Ik vindt deze twee ratjes ook best wel schattig.
En ze zijn niet schuw ik kan er best vrij dicht bij komen voor ze weglopen,
moest het niet regenen/sneeuwen ik zou misschien wel iets betere foto’s kunnen nemen.

De maiskolf die ik in het najaar van de straat raapte en die de vogels in de winter niet wilden opeten hebben de ratjes naar hun nest gesleept, voila dat is dan opgeruimd dacht ik, is er tenminste iemand blij mee.

P1010589knip

Maar ik heb de kat toch maar niet ontmoedigd toen hij een een uitval deed.
Blijven proberen poesemonster.

En straks is het afval van het vogelvoer op en dan vinden die ratjes toch geen eten meer?
En die gaan toch niet kweken eh? ze zijn zo leuk zo met twee.
en schade gaat dat toch ook niet doen? die eten toch geen bloemen eh?
En de vogeltjes die straks broeden gaan daar toch ook geen last van hebben eh?
En de vissen? Ik lees in mijn boek dat bruine ratten graag zwemmen, gaan die straks een duik nemen in de vijver?
En die hoop aarde achter de takenhoop? meer dan dat gaan die toch niet verbouwen?
En buur garagist, die gaat dat toch ook niet merken zeker?

Maandag wel even op het werk aan de secretaresse vertellen. Die gaat bij het verhaal alleen, onder haar bureau kruipen van schrik. hihi.
P1010608knip

Geplaatst in Uncategorized | 7 reacties

Weidevogels

Op een donkere vrijdagavond trok ik naar het gehuchtje dorpje Lampernisse in Diksmuide.
Ik vind de naam op zich al zo mooi.
Bacht’n de kupe en werkelijk in the middle of nowhere.

Daar aan gekomen bleek het dorpje gehuchtje ook maar gehucht zoals een gehucht een gehucht hoor te zijn.  een straat, een paar huizen en een kerk (zonder kerk kan een gehucht geen gehucht genoemd worden)
We houden  hier rond den Yzer van woorden zoals “gehucht”. ^^

lampernisse

Op kaart zie je direct hoe mooi het is. Ik moet daar deze zomer absoluut eens met de fiets naartoe.
Ik rij dikwijls die kant op maar vreemd genoeg heb ik nog nooit door lampernisse zelf gereden. Er is nogtans een knooppunt.

Ma soit,
Ik was daar op die donkere vrijdagavond omdat er een lezing aangekondigd was van een Nederlandse natuurfotografe over weidevogels.

Astrid Kant, dames en heren. Onthoud die naam.
Niet alleen een gepassioneerde fotografe van weidevogels, maar ook een begenadigd spreekster.
2 Uur lang hingen we met een hondertal toehoorders aan haar lippen.
Prachtige foto’s. Boeiend verteld. interessante weetjes.
Voorheen zag ik dikwijls Kieviten in de velden en sporadisch eens een grutto in het blankaartgebied.
Maar nu weet ik echt hoe het zit met beesten.  Het zijn eigenlijk allemaal waadvogels die hun geliefde water verlaten en een plaatsje aan land zoeken om een nest te maken, eieren te leggen en hun jongen op te kweken.
Jammer genoeg doen ze dat het liefst van al in weilanden en velden zodat veel vogels sneuvelen onder landbouwmachines en nesten vertrappeld worden door het vee.
In Nederland zijn er blijkbaar al vrij veel boeren die een serieuze inspanning doen om de vogels te beschermen en om zoveel mogelijk jongen te zien uitvliegen (met hulp van subsidies). Hoe het hier bij ons zit weet ik niet.

Astrid Kant kwam vooral spreken naar aanleiding van het boek dat ze schreef (en fotografeerde) over die weidevogels.
Het boek was dan ook te koop en er werden twee boeken verloot door de stad Diksmuide.
En raad eens? ik heb er wel eentje gewonnen zeker!

P1010302

P1010304

Een aanrader.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 7 reacties

het wemelt in den hof

Vanmorgen werden we weer eens getrakteerd op een witte wereld.
Op weekend dagen zijn die altijd heel welkom, wegens mooi en gezellig.

Maar dan wemelt en wikkelt het nog meer in den hof dan anders.
Het werd overal al gezegd en geschreven maar het is ook echt zo: dit jaar eten de vogels als varkens.

Ik heb mij deze winter zo’n voedersilo aangeschaft. Leek me makkelijk: “die kan ik voor een paar dagen vullen…. “.
Slagen die varkens er toch wel niet om om heel dat ding in 1 dag uit te eten zeker??
Twee scheppotjes van 500gr plattekaas, gevuld met strooivoer passen in de silo.
’s Morgens gevuld, ’s avonds zo leeg als wat.
Hoe meer je voedert hoe meer er komen mee eten.
En nu de dagen iets langer worden, blijven ze gewoon langer door eten.

P1010252

En dan gaat er nog een paar zo’n potjes graan op de oprit en op het regenwaterputdeksel, dicht bij het raam zodat ik in het weekend alles goed kan zien.

P1010107

Maar ach, dan zit je op zondagmorgen een uur lang over de leuning van de zetel te gluren met verrekijker en fototoestel in de aanslag.
Zit je al met ingehouden adem te gluren naar een vlaamse gaai die van een mezenbol komt snoepen, dan landt er achter hem zowaar een groenling.
Dan maakt je hart een huppeltje en vergeet je meteen dat kleine fortuin dat je al besteed hebt aan vogelvoer.

twee dagen op rij groenlingen in de tuin, op zich niets speciaals maar voor de huis met tuin-tuin wel een nieuwe soort.

Even stoefen over dit jaar: mezen zijn altijd al vaste gasten, vinken waren er nog meer dan anders, de kepen waren nieuw maar bleken ook trouw, een koperwiek kwam even langs, de vlaamse gaai liet zich op sneeuwdagen wel eens zien en nu komen de groenlingen ook af op de goeie bek-tot-bek reclame.
Grote afwezige waren de huismussen die zich slechts heel sporadisch lieten zien en dan meestal slechts 1 of 2 exemplaren.

Na de grote mussen zwermen van verleden winter en het broedpaartje van vorige zomer heb ik nog wel nestkasten voor die mannen opgehangen.

Ik heb me ook een nieuw compact camera aangeschaft, daar moest dus ook even mee geëxperimenteerd worden.
Mijn vorige exemplaar was stuk en ik heb een klein cameraatje nodig dat in mn jaszak past en dat ik kan mee nemen op werfbezoeken als ik al met mn handen vol sta en foto’s nemen vooral snel en automatisch moet gaan.
Maar toen bleek dat die dingen op alle vlak mijn groter exemplaar van begin de jaren 2000 overtreffen  heb ik iets meer geld neergeteld en meteen iets gekocht dat niet alleen compact is maar ook mijn oude Olympus kan vervangen.
(3,2 megapixel en 3x optische zoom vervangen door 16 megapixel en 10x optische zoom)

Mijn foto’s gaan nooit die benaderen van wie met professioneel materiaal zit, maar ach ik ben best content.

P1010080
De groenling

P1010102
De keep (knabbelend op een zonnebloempitje)

Die kepen zijn nog grappig, Ze zijn vooral zot van de halve kokosnoot die ik ook regelmatig vul met zaden. Dan gaat er eentje op die kokosnoot zitten en die blijft daar dan zitten.
Zelfs als een vink of een mees komt porren zijn ze onverzetbaar en blijven ze gewoon zitten. Ook op de voedersilo kunnen ze zo geruime tijd blijven zitten, op hun gemak graantjes pikkend.

P1010207

Je ziet het niet goed, wegens te ver af, maar hier zit zo’n keep op die kokosnoot. Je ziet zn witte onderkant blinken
Op de grond wemelt het van de vinken.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 5 reacties

kriebel

2 ruziënde merels
minstens 15 vinken
4 koolmeesjes
8 pimpelmeesjes
1 heggemus
3 schransende tortelduiven
1 roodboorstje
2 kepen
en vreemd genoeg geen huismussen
maar wel 1 ringmus.

verder nog 1 vogeltje dat er al een tijdje dood uitzag

p1010499

En 1 gele krokus!!
vanavond waren het er zelfs al 2 en het was nog licht genoeg om ze te zien toen ik thuis kwam.

Jup, t kriebelt.
horen, ruiken en zien jullie het ook?

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 8 reacties

mijn kop goed zot

Toen met die sneeuw.
Toen hebben jullie mijn kop zot gemaakt.
Ja, Ik zeg jullie.

Spoelen moet je die serre las ik overal.

Dus ik eens diep zuchten,
en als een sloofje mooitjes heel dat mooie witte tapijt opscheppen en in mn serre kieperen.

P1010430

Zie eens wat er overbleef van mijn mooi wit tapijt:
P1010425

Een koer met groene tegels. En ik dacht nog dat er kraaknette propere tegels van onder die sneeuw zouden komen piepen.
mis poes.

En het monster, dat was ook best misnoegd.
P1010445

Aangezien zijn luxe droge kattenbak nu vol sneeuw lag mocht die door dat witte koude plakspul op zoek naar een droog plaatsje onder een struik.

P1010493

Niet om mee te lachen!!

Maar ik was blij om wat buiten gezwoegd te hebben, ik wordt daar gelukkig van.
En ’s anderendaags was al die mooie sneeuw toch mooitjes weggeregend.

Als ik dit jaar geen mooie tomaten heb is dat zeker jullie schuld 🙂

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | 4 reacties

zielige duif

Er zit een zielige duif op de oprit.

Ze ziet er verfromfraaid en ziek uit.
Ze eet, ze drinkt en tussenin zit ze daar gewoon een beetje zielig te zijn.
Als ik naar buiten ga blijft ze zitten, zo lang ik niet al te dicht kom, dus vangen ga ik zelfs niet proberen.
Vanmorgen vroeg werd ze nog vrij hardhandig weggejaagd door een soortgenoot. Arm beest.

Meer kan ik niet doen dan te zorgen voor strooivoer en water, de kat binnen te houden en nu en dan bezorgd door het raam te kijken.

P1010324

En nog een foto’tje van de eerste sneeuwvlokken. Niet dat dat goed pakt op foto. Je moest erbij geweest zijn.

SDC12778

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 7 reacties

chance dat ’t regent

chance dat ’t regent, de koeien hèn dorst
en de vissen kunnen ook nie zonder
’t is buiten dat ’t regent mens slaap gerust
de regen is een endelijk wonder
’t onnozelste beestje of klein sprietje gras
en de kruiden te veel om te noemen
wat ware nen puit zonder waterplas
en de rozen en al d’andere bloemen
wat waren de zeeën zelfs op den deur
nie veel meer dan wat zoute woestijnen
ne wereld ontdaan van geur en kleur
verdroogd alle bronnen en fonteinen
chance dat ’t regent zo begoste mijn lied
en de zanger moe je nu nie verjagen
de regen is heilig vergeet dat niet
zware wolken moe je nooit nie beklagen
ik ben nie benauwd voor nen waterplas
ik ben verliefd op de striemende regen
ik wentel mie rond in ’t natte gras
en ik loop langs de kletsnatte wegen
kijk naar die boze blikken achter het raam
van al die loerende mensen
je mag toch nooit in ’s hemelsnaam
de vruchtbare regen verwensen
de wereld is toch maar nen gloeienden bol
met een dunne beweunbare pelle
giet de putten en de beken maar vol
de druppeltjes gaan we nie tellen
chance dat ’t regent moeder eerde hèt dorst
en heur kinders kunnen ook nie zonder
met een dak boven mijn hoofd slaap ik gerust
en ‘k beseffe dat endelijk wonder

Willem Vermandere – chance dat ’t regent

’t is wel een beetje veel van het goeie, dat wel.
Maar inderdaad: je mag toch nooit in ’s hemelsnaam
de vruchtbare regen verwensen.
Wat zouden we zijn zonder regen.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: | 1 reactie

ahja wat kan ik zeggen

’t was een beetje van radiostilte hier.
Opeens moeten naar ander werk op zoek gaan, een beslissing die ik misschien zelf nietging genomen hebben, maar soms heeft een mens een serieuze schop onder zn kont nodig.
Sinds april al. Ik werk lange dagen en het zijn intensieve dagen.

Je kunt dat niet geloven wat een beetje appreciatie en een goeie sfeer kunnen doen voor een mens, zijn zelfvertrouwen en de motivatie.
We gaan maar niet uitweiden over hoe mottig het voordien eigenlijk wel was, ik heb het toen ook nooit willen weten. Ma soit.

Er zijn ook niet meer zoveel foto’s getrokken in de tuin. Soms is het wat veel, op mn eentje het huis, de tuin en de moestuin onderhouden, wat doe-het-zelven en dan ook nog eens vlotjes 40 a 50 u per week werken.
Maar ik ben wel gelukkig. ’t is dat wat telt.

En ik ga hier verder gewoon nog eens wat fot’s droppen. gewoon omdat ik eens zin heb om iets zomers op te zetten.

p3300001
Een beetje doe het zelven met de hoop bakstenen die uit de grond kwam vanonder de tegels.

P4050050

Nog een beetje tegels laten uitschijven (iemand die nog wat recup dallen van doen heeft?)

P4050048

Baby konijntjes in de tuin. Ohhhh

P4120058

Buurman-garagist zn allerlaatste wekelijks “zet de buren in een stinkende plastiek en rubber rook” sessie gedocumenteerd.

P4280078

een jaren 70 planchet plafondje terug naar de 21ste eeuw geschopt.

P5050081

Een op het eerst zicht foto genomen van de tulpen en nooit gepubliceerd.

P5050121

framboosjes en braampjes geplant op een anders verloren plaatsje en waar ze niet meer kunnen woekeren.
plannen gesmeed met de stapel recup bakstenen die nog ligt te wachten op een bestemming -yup ook allemaal uit de grond gehaald.

P1010246

Wie heeft nu zo’n schoon uitzicht uit zn achterdeur?

P1010249

Bloemetjes gezaaid in het omrand plantvak – en ’t was warm want ik had blijkbaar een slonzig kort broekje aan.

P1010250

P1010255

De moestuin volledig laten overwoekeren. Volgend jaar gaan we voor bieslook, aardperen, pompoenen en wat verwilderde dingen. Dat kan ik nog net aan.

P1010276

Een verstekeling ontdekt in de voegen van de garage.

P6040151

mijn mening bijgesteld over: “je kunt nooit genoeg vingerhoedskruid hebben”

P6040155

P6040158

Tomatjes geplant. Een hoop werk om te onderhouden, maar das t wel dubbel en dik waard.

P6040228

En zucht, jaaa als dat dan echt moet wil ik wel ns even poseren.

P6100237

Maar niet te lang eh, der moet ook nog int lang gras gerold worden.

En toen heb ik me in de tuin gezet, geen foto’s meer genomen. Ook niet toen de avonden wat korter werden, de bloemen nog meer gingen bloeien of toen het opeens wat kouder werd en de blaadjes gingen vallen. Of toen de laatste tomaat in de de saus ging. En ook nu niet meer, nu de tuinstoelen binnen staan en er vetbolletjes moeten gehangen worden en gekeken worden hoe de vinken en mezen pitjes komen pikken.
Of straks misschien als het int kerstverlof opeens allemaal onder een dikke laag wit spul ligt.

Beetje jammer want ik geniet er nu dubbeldik van om in de foto’s te neuzen over er allemaal gebeurd is in huis en tuin.

Geplaatst in Uncategorized | Tags: , | 9 reacties